Günahsızdım. Haliyle ilk taşı benim atmam gerekiyodu -hayır okey oynamıyoruz – taşı atınca pencerenin tık demesini normal karşıladım. Annesi çıktı, oysa ben İbrahim Tatlıses bekliyordum. “Şeker yemiş bıyıkları ballanır vay vay” demek için kendimi hazırlamıştım. Hayat hep adil olmuyor malesef :/

devamı →

Evimizin karşısında oturan yaşlı bi çift var. Ben kendimi bildim bileli yaşlılar. Galiba yaşlı doğdular bilemiyorum. Bu çift ben ufakken mahallede top oynamamıza izin vermezdi. devamı →

Marco Polo amcamla Kubilay Han bi gün muhabbet ederlerkene konu dönmüş dolaşmış köprülere gelmiş. Marco amcam köprünün taşlarını anlatmışta anlatmış. Kubilay Han bunları duyunca meraklanmış, hangi taşın o köprüyü ayakta tuttuğunu sormuş.

devamı →

Ufaksındır, internet cafeye gidersin bakarsın millet half life oynuyodur. Sende oturursun bi masaya katılırsın oyuna. Sonra bi bakarsın hepsi çıkmışlar, kendilerine şifreli yeni bi oyun kurmuşlar. Ya çıkar başka oyun oynarsın ya da kalkar gidersin. Üzülürsün, yoldaki taşlara vura vura eve gelirsin…

işte böyleyim bu ara blog. şifre koymuş yine ibneler.