Son zamanlarda farkettim de çevreden garip tepkiler alınca bu huyumu bastırmışım. Şu cümleyi daha düzgün yazayım, de’leri da’ları ayırayım -yeri gelmişken: de da ayırma manyakları, ağzınıza sıçayım sizin ben-, şimdi bunu anlamazlar derken ruhumu kaybetmişim resmen. İçime pısmışım lan(lan dememe bile takan oldu arkadaş. hay hayatınıza sokayım. bak böyle nasıl? oluyo mu paşam?). Twitliyemiyorum bile. Ruhumun ırzına geçmişler, tünelde sıkıştırıp memelerimi ellemişler, erojen bölgeme cüccük hareketi yapmışlar. Baksana olanların bile farkında değilim, mişli geçmiş zaman kullanıyorum! mişli geçmiş zaman geldi!

Sonra düşündüm diğer insanların düşünceleri niye birden bire böyle önemli olmaya başladı? Ne güzel bu huydan kurtulmuştum. “Hahahasiktir ordan” diyebiliyodum ya rahatça. Nereye gitti olm bunlar? Bak en azından burda dili geçmiş zamana döndük. Bi farkındalık başladı yani. (dilli geçmiş zaman diye bişey çıkardım burdan, yakında bunun hakkında tespitlerim olacak.)

Sebebini de buldum. Hayır koparılan çiçekler değil, iyi bi insan olmam. “Hahahah bunu yazarken ne kadar alkol tükettin hahah” diyene “sana ne embesil“, “bu biraz saçma olmuş” diyene “kapasiten yetmemiştir“, “komik olmamış” diyene “komik olsa vercek miydin? (gönlünü tabii)“,  “sen öyle sanıyosun ama mükemmel değilsin” diyene “siktir yavşak” deseydim bunların hiç biri olmazdı. Ben de mutsuz olmaz, performansımı kaybetmezdim.

Şimdi zaten bunu okuyan üstüne alınacak, “bana böyle mi diyosun yaanii” diye gelcekler. Gelsinler. İyi bi insan olmasam bunlar başıma gelmez. İyi insanların başına güzel şeyler de gelmez zaten, olsa olsa soyismi falan olur. Nerden nereye geldik. Nasıl başlarsak başlayalım sonunda ne kadar muhteşem olduğuma varıyoruz ya, süper bi olay lan. Sen varamadıysan biraz daha git varacaksın. Gemlik’e doğru giderken denizi görecek olman gibi bişey bu. Kaçarı yok.

Benden çok bahsettik hadi biraz da sen anlat.

• Altta kalan
• Bazı markalara açık mektup
• Güneş enerjisi paneli ve çanak anten
• Yeni nesil çok çılgın
• in, cin ve hamburger

Orhangazi, Bursa‘nın kuzeydoğusunda bulunuyor. Yalova ile Gemlik arasında 80 bin nüfuslu bi yer işte. Geçerken mutlaka görmüşsünüzdür. Hani şu dağında kocaman delik olan yer. Bununla birlikte o diğer taraftaki yeşilimsi dağlar yok olup, yerine TOKİ binaları gelmiş olan yer.

Neyse, şimdi bi yer düşünün 19 sene orada yaşamışsınız ama hiç oranın yerlisiyle tanışmamışsınız. Herkes ordan burdan göçmüş. Dolayısıyla Orhangazi‘deki kültür karışımını hayalgücünüze bırakıyorum. Bu karışımın getirdiği etkileşimle ortaya çok saçmasapan bişi çıkmış. Burayla ilgili en sevmediğim şey zaten bu saçmasapanlığı.

Bugün bu memlekete geri döndüm birkaç haftalık tatil için. Duyduğum şeyler beni hiç şaşırtmadı. Büyük umutlarla 2 yıl önce açılan “Gölpark Alışveriş Merkezi” yakında kapanıp yerine özel bir hastane açılacakmış. Bunun yanında kendisinin alışveriş merkezi olduğunu iddia eden bu binanın çatısı akmaya başlamış.

Aslında bu avmnin buraya açılması yanlıştı zaten. Açan kişinin bilgisizliğine veriyorum bunu. Orhangazi insanı asla gidip alışveriş yapmaz! Gider, dolaşır, çıkar! Alışveriş yapanda öyle ahım şahım bişi yapmaz. Sinema salonu ister ama sinema gelince ilgisizlikten batar falan, işte böyle acaip bi yer. Arada anlatırım burayı.

• Torrent Yarışı
• Kuzenler vs Ben
• Bitti
• Çelik Palas
• Temassızlık