Cos90 » 2008

Temassızlık

yusu — Fri, 09 Sep 2011 23:53:51 +0000

2008′de bölüme yerleşince eniştemin bir kıyağı olarak Fujitsu Siemens Amilo Pa 3553 sahibi oldum. Daha önce notebookları hakkında hiç bir fikrim olmayan bir marka. Zaten son dakikada şans eseri bulundu kendisi.

Bursa‘daki tüm teknoloji mağazaları gezildi ama uygunu bulunamadı, hadi bi bakalım deyip uğradığımız Carrefour’dan alındı. Görevli yanındaki aynı fiyatlı Dell Studio‘yu verseydi daha şahane olacaktı ama vermeyesi tuttu, sağlık olsun deyip Fujitsu‘yu aldık. Alınış hikayesini bitirdiğimize göre şimdi bundan sonra her notebook kullanıcısına ders olması gereken olaylara başlıyoruz.

Aslına bakarsanız alet güzel. Tek sorunu ısınması, bunun dışında hiç problem yok gayet memnunum. Zaten AMD işlemcili hangi bilgisayar ısınmıyor sorarım size azizim. Bilgisayardaki ilk sorun aldığımdan bir yıl sonra falan ortaya çıktı. Windows‘u güncelledikten sonra aletin anakartı yandı :D Bu nasıl oldu hala anlam veremiyorum. Böyle bi sorun yaşamış başka birini görmedim duymadım :) teşekkürler Microsoft. Teknik servis garanti kapsamında değiştirdi ücret almadan. (teknik servise verdiğimiz ürünün 30 gün değil 30 iş günü orada kalacağını ilk kez bu şekilde acı acı öğrendim. cahildim dünyanıııın rengine kandıım)

İkinci sorun -ki diğer sorunların başlangıcıymış- bilgisayarın adaptörünün çalışmamasıydı. Çalışmayan adaptörü servise verdim ve her bilgisayara uyan evrensel adaptör dedikleri şeyi aldım. Tunçmatik markalı ürünün değiştirilebilir başlıkları var ve voltunu amperini kendisi buna göre ayarlıyor. Buradan bilgisayarının adaptörü arızalanmış insanlara seslenmek istiyorum:

la gidin kendinize orijinal adaptör alın. sözümü dinleyin

heh işte bu evrensel adaptörümüzle günlerimizi geçirirken bilgisyarın güç girişi (ki bunun adı güç soketi, power jack falan filan şeylermiş) temassızlık yapmaya başladı. Biraz oynayıp şarj ettiriyodum ama günler geçtikçe olay daha kötüye gitti. Artık kitap filan koyuyodum girişin üstüne (alev alabiliyomuş o kısım, iyi yırtmışım) ancak öyle şarj oldurabiliyodum. Yeni orijinal adaptör geldi ama sorun devam etti. Muhtemelen evrensel adaptör voltajı amperi tam ayarlayamadığı için bilgisayarın güç soketi a.k.a power jack i arızalanmıştı. Artık bilgisayar şarj olmuyodu tabi :/

Bilgisayarın içini açıp anakartı çıkardım (tabi burada Onur ve Sercan’a sonsuz teşekkürler. öptüm panpalar) ve Çankaya’ya tamire götürdüm. Görevim bilgisayarın güç soketini değiştirtmekti. Bi dükkana gidip yaptırdım ama yapan adam eski soketi çıkarırken biraz zorlandı. Muhtemelen bu sırada anakarttaki güç yolları (böyle bişey varmış galiba, bi sonraki servis bahsedecek. bizi izlemeye devam edin) hasar görmüş. Zaten bu hasarcı adam yaparken caanım bilgisayarıma 3 ay ömür biçmişti, 8 ay çalıştı.

Bu soket değişiminden sonra 8 ay kadar sorunsuz kullandım. Ancak geçen gün bilgisayar yine bu güç soketi kısmından dumanlar çıkartarak cızırdadı. 23 yaşındaysanız ve kucağınızda dumanlar çıkartan bi bilgisayar varsa korumanız gereken şey pipinizdir arkadaşlar, boşverin bilgisayarı. Fişi çıkardım, duman kesildi. Bilgisayar çalışmaya devam ediyodu ama fişi takamıyodum. Taktığım anda cızırdamalar ve duman. Zaten güç soketi de yerinde değildi artık. Tekrar içini açıp usta bi televizyoncu amcaya götürdüm. Şimdi de buradan bilgisayarının güç soketi arızalanmış ve değiştirilmesi gereken insanlara sesleniyorum:

Evet o soketler televizyoncularda mevcut ve televizyoncular müthiş lehim yapıyor. Ama o lanet olası bilgisayarlarınızı gidin bilgisayarınızın teknik servisine verin. Üç kuruş için heyecan yaratmaya gerek yok.

Televizyoncu soketi değiştirdi ama anakarta elektrik verdiğimizde tekrar dumanları gördüm. Artık amatör bi kızılderili kadar dumanla anlaşabiliyordum. Ugh! Soketi bozulmuş beyaz gergedan! Soketin anakarta bağlanan kısımları biraz siyahlaşmıştı ayrıca.

Ben de aldım pc yi götürdüm Teknolojix’e. Bugün aradılar soketi tekrar değiştirmek ve o hasar görmüş güç yolları mıdır nedir onları tamir etmek için 160 TL istediler. Mecburen onayladık. 3 ay garantisi varmış tamirin. Eğer yapılabilirse 10 gün sonra kavuşucam tekrar bilgisayarıma. En başta o evrensel adaptörü alacağıma, orijinal adaptör alsaydım bunlar büyük ihtimalle yaşanmayacaktı. Evrensel adaptör’ü ben de yanlış kullanmış olabilirim tabi. şimdi sadece şirkete bok atmayalım. Dur hesap yapıcam:

Evrensel adaptör: 60 lira

Çankaya’da tamir: 30 lira

Televizyoncuda soket değişimi: 20 lira

Teknolojix’te tamir: 160 lira

Toplamda 270 lira

Orijinal adaptör taş çatlasa 100-150 lira.

Geri kalan her şey için, ağzıma sıçayım ben amk. Siz de sıçın. evribadi sıç.

istatistik iyidir

yusu — Sat, 22 Aug 2009 16:32:33 +0000

New York Times’ın sitesinde STEVE LOHR tarafından yazılmış bir yazıyı çevirdim. Benden ingilizcesi berbat olan ve bunu düzeltmek adına hiçbir şey yapmayan canım arkadaşlarıma gelsin.

Harvard’da Antropoloji ve Arkeoloji okumuş Carrie Grimes, üzerinde çalıştığı “Mayalıların Yerleşim Modelleri” için eserlerin bulunduğu Honduras gibi ülkelerde haritalama çalışması yapıyordu. Fakat işinin bir parçası olan “bilgisayar ve matematik işleri” yüzünden yorulmuştu.

“İnsanlar saha arkeolojisinin Indiana Jones gibi olmak sanıyor, aslında yaptıklarınızın çoğu veri analizi” diyor.

Şimdi ise Grimes Hanım farklı bir tür kazı işiyle uğraşıyor. Yığınlarca veriyi istatistiksel yöntemler kullanarak arama motorunu geliştirmeye çalıştığı Google’da çalışıyor.

Grimes Hanım bu mesleğin görünüşünü tembel sayı manyaklarına çeviren ‘70+ doğumlulardan biri. Kendilerinin bu iş için arzulandıklarını düşünüyorlar ve hatta şahane olduklarını.

Google’da şef ekonomist olan Hal Varian şöyle diyor: “Israrla önümüzdeki 10 yıl içinde en seksi iş istatistik olacak diyorum.” ve ekliyor “Şaka yapmıyorum.”

Doktorasını yaptıktan sonra iyi şirketlerde ilk yıllarında 125 bin dolar kazanabilen istatistikçiler bu son zamanlarda yaşanan dijital veri patlamasının yan ürünü. Bilgisayar ve internet her sahada veri analizinde farklı bir alan yaratıyor – sensor sinyalleri, güvenlik kasetleri, sosyal ağ dedikoducuları, ulusal kayıtlar ve dahası. IDC’ye göre bu dijital veri dalgası 2012de beş katına çıkacak!

Veri hala bilginin ham hali. “Massachusetts Institute of Technology” nin sanal ticaret bölümünün yöneticisi ve bir ekonomist olan Erik Brynjolfsson “Her şeyin izleneceği ve ölçüleceği bir dünya’ya hızla ilerliyoruz. Fakat insanların bu bilgiyi kullanması, analiz etmesi ve anlamlandırması çok zor gözüküyor” diyor.

Fakat istatistikçilerin yeni nesli bu problemi aşmış gözüküyor. Güçlü bilgisayarlar ve gelişmiş matematiksel modeller kullanarak bu uçsuz bucaksız veri hazinesinde anlamlı bölümleri buluyorlar. Uygulamalar İnternet aramalarını ve online reklamcılığı geliştirmek, kanser araştırmaları için gen sıralamalarını bulmak, sensör ve lokasyon verilerini analiz ederek gıda taşımacılığını optimize etmek gibi çok farklı alanlarda kullanılıyor.

Hatta yeni sonuçlanan – Netflix’in Film önerme sistemini geliştirene 1 milyon dolar verdiği – yarışma bile modern istatistiğin silahlarının konuştuğu bir savaştı.

Yine de istatistikçiler data analizi için modern istatistiksel yöntemler kullanan uzmanlar ordusunun ufak bir kısmını oluşturuyor. Uzmanlara göre hesaplama ve aritmetik yetenekler mezun olduğunuz bölümden daha etkili. Bu nedenle yeni veri dedektifleri ekonomi, bilgisayar bilimleri ve matematik gibi bölümlerden geliyor.

Bugünlerde Beyaz saray’da da gayet iyi karşılanıyorlar. Mayıs ayındaki bir konuşmasında Yönetim ve bütçe bölümünün başkanı olan şöyle diyor: “Uzun dönemdeki ekonomik ihtiyaçlarımız ve önemli politika önceliklerimizi belirlemede sağlam ve tarafsız veri bizim ilk adımımız olacaktır”. O günden daha sonra Orszag Bey blogunda bir yazıda istatistiğin önemi hakkındaki konuşmasını kalbinden gelerek söylediğini itiraf etti.

Veri avlamadaki fırsatı gören IBM, Nisan ayında bir iş analizi ve optimizasyon servisi (Business Analytics and Optimization Services)grubu kurdu. Bu bölüm araştırma laboratuarlarında 200den fazla matematikçi, istatistikçi ve diğer data analistlerinin tecrübeleri arasında bağlantı kuracak – fakat bu rakam yeterli değil. IBM 4,000 adet daha analisti yetiştirmeyi veya işe almayı düşünüyor.

Bu alanın büyüdüğüne dair bir diğer işaret ise Washington’daki istatistikçilerin yıllık konferansına katılımın yaklaşık 6,400 kişi olması, Amerikan İstatistik Birliğinin verilerine göre bu rakam daha önce 5,400 civarındaydı. Katılımcıların başkentin içindeki diğer turist gruplarından bir farkı yoktu. Fakat hepsi rasgelelikten, parametrelerden, regresyondan ve veri dizilerinden konuşmaktan mest olmuşlardı. Bu veri dalgası bu mesleği geleneksel olarak daha az görülen ve daha az karlı bir iş olmaktan çıkardı.

32 yaşındaki Grimes Hanım 2003 yılında Stanford’da doktorasını tamamladı ve ertesi yıl Google’a katıldı. O artık 250 data analistinin arasındaki istatistikçilerden biri ve şirketin arama teknolojisini geliştirmek için istatistiksel modeller kullanıyor.

Örneğin Grimes Hanım Google’ın interneti dolaşıp arama indeksini güncelleyen tarama yazılımını iyileştiren bir algoritma üzerinde çalışıyor. Bu model sürekli güncellenen web sitelerini daha çok taramayı, az güncellenenleri ise daha az taramayı sağlıyor.

Grimes Hanım’ın dediğine göre amaç bilgisayar ve ağ kullanımını daha verimli hale getirmek. “Google’ın milyonlarca ve milyarlarca kez yaptığı bu işte yüzde birlik veya ikilik gelişmeler bile devasa olabilir” diyor.

Keşfetmek için yeni dünyaları bize açan şey internetteki veri setlerinin büyüklüğü. Geleneksel olarak sosyal bilimler insanların davranışlarını onlarla konuşarak veya anketler yaparak takip eder. “Fakat internet milyonlarca insanın nasıl iletişim kurduklarını gösteren muhteşem bir kaynak” diyor Google’da bilgisayar bilimi ve ve sosyal ağ araştırmacısı olarak çalışan Jon Kleinberg.

Örneğin yeni yayınlanan bir araştırmada Kleinberg Bey ve iki arkadaşı sanal dünyada fikirlerin nasıl yayıldığını takip ettiler. 2008deki başkanlık seçimi kampanyalarında haber konularıyla alakalı olan kelimeleri araştırmak için algoritmalar kullanarak 1.6 milyon haber sitesini ve blogu izlediler.

Cornell Araştırmacıları geleneksel medyanın liderlik ettiğini ve blogların genellikle 2.5 saat sonra takip etmeye başladıklarını buldu. Fakat bir avuç blog daha hızlıydı.

Ancak uzmanlar bu veri madeninin tehlikeleri olduğunu söylüyor. Bu verinin şeffaflığı istatistiksel modelleri kolayca alt edebilir. Ayrıca istatistikçiler güçlü veri bağlarının bir neden sonuç ilişkisi oluşturmayacağına dikkat etmeli.

Örneğin Çocuk felci aşısının bulunmasından önce 1940ların sonlarında, halk sağlığı uzmanlarının dondurma ve hafif içeceklerin tüketiminin çocuk felci riskini yükselttiğini kaydettiklerini söylüyor George Washington Üniversitesinde tarihçi ve istatistikçi olan David Alan Grier. Anti çocuk felci diyeti olarak bu besinlerin kullanılması durduruluyor. Ancak Grier Bey’in dediğine göre daha sonra ortaya çıkıyor ki çocuk felci salgınları insanların doğal olarak daha çok dondurma yedikleri yaz aylarında ortaya çıkıyor.

Bu veri patlaması istatistikte uzun zamandır devam eden sorunları büyütse de, yeni sınırlar da açacak.

IBM’de çalışan ve son işlerinden biri medikal verileri inceleyip tedaviyi iyileştirmek olan Daniel Gruhl şöyle diyor: “İşin özü bilgisayarlara yapmakta iyi oldukları işi yapmalarına izin vermek, buda insanların yapmakta iyi oldukları şeyi yapmalarına fırsat tanır: bu aykırılıkları açıklamak. ”

Zeytinliden Kısa Kısa

Basserabi — Wed, 20 Aug 2008 10:50:43 +0000

Bu sene 4. sü düzenlenen Zeytinli Rock Festivaline ben ilk defa bu sene gidebilme şansı buldum. 14-17 ağustos tarihleri arasında yapılan festivalde ana sahne ve amatör grupların yer aldığı rock express olmak üzere iki sahne vardı. bu sahnelerde yer alan isimler şöyle oldu:

1. Gün

Ana sahne

Ehl-i Keyf

Ehl-i keyften özür diliyorum ben :) onları seyretmek yerine akşam üstü bi denize girmek daha makul geldi. Ama denizden de sesleri kötü gelmiyordu. Yine de sahne performansları için birşeyler demek zor.

Buz

Ehl-i keyf performansını bitirip de Buz için sahne hazırlıkları başladığında biz de denizden çıkmış sahneye yakın bir yerlerde kendimize yer bulmuştuk bile. Sahneye vajinayla çıktılar ve tüm şarkılarda harika bir performans sergilediler, hem müzik yönünden hem sahne şovu yönünden. Grubun özellikle seyirciyle temasları olağanüstüydü. Seyirciyle birebir göz temasları kurmaları ve o yakınlığı seyirciye hissettirmeleri güzeldi. Zeytinli 2008′in unutulmaz performanslarından birini sergilediler.

Gökçe

Buzdan sonra gün içinde Alev ve Moğolları da dinlemek istediğimden Gökçede de yerimden kıpırdamadım. Sahneye çıkışı biraz problemli oldu. Neler oldu bilmiyorum. Öğrenemedik ama en nihayetinde sahneye girip şova başlayabildi. Grubunun tek gitarlı oluşu nedeniyle kullandıkları alt yapılara rağmen Gökçenin kendi şarkılarındaki performansı kötüydü. Yani albüm kaydınından dinlemeyi tercih ederdim ben. En azından bildiğim bi kaç şarkısı için bunu söyleyebiliyorum. Ama çaldığı bi kaç cover parçada gayet başarılı buldum grubu ve kendisini.

Alev

Tüm festivalin Kurban ve Marsis ile beraber en çok beklediğim performansıydı. Solist değişikliğinden sonra grubun ne yöne gittiğini nasıl etkilendiğini gözlerimle görmek istedim. Konsere yeni albümlerinden where are you ile hızlı bi başlangış yapıp büyük çoğunluğunun kendilerini tanımadığı ( o kadar ki solistlerini hala alev sanıyodu insanlar) seyirciyi etkilemeyi başardılar. Performansın sonlarına yaklaşırken tüm şarkıları yeni albümlerinden çalmışlardı ve hala ortada bu albümün en sevdiğim şarkısı olan unique yoktu. Alex arık son bikaç şarkı olduğunu söylediğinde herhalde artık çalarlar demiştim. Tam da o sırada girdiler unique’e. Zaten unique beni yeterince etkilemişken hiç şarkı çalmazlar dediğim we live in paradise albümünden en sevdiğim şarkı sweet lullaby’ı çalarak performanslarını bitirmleri benim için iyi oldu. Alev tüm festival boyunca gördüğüm en iyi performanslardan birine imza atıp sahneden ayrıldı. Performansından parça parça görüntüleri youtubeda hali hazırda mevcut. Dileyen girip oradan izleyebilir.

Zardanadam

Alevin performansının sonuna doğru seyircinin bi bölümünün alevi ıslıklayıp hayko hayko diye tezahürat tutmasının ardından aynı şeyin Moğolların da başına gelebileceğini düşündüm. ( ki geldi de) Ve bunu yapanlarla aynı toplulukta bulunmak istemediğimden seyirciler arasından çıkıp arkada sahneye göreceli olarak uzak bi yerde oturarak kalan performansları seyretmeye karar verdim. Zardanadam daha önce hiç izlemediğim ve performansları hakkında herhangi bir bilgim olmayan bi grup bu yüzden karşılaştırma yapmadan söyleyebilirm ki iyiydiler. Ne muhteşem ne kötü. Vasatın üzerinde bir performansla görevlerini yapıp sahneyi moğollara bıraktılar.

Moğollar

Merakla beklememe rağmen üstteki olaylar yüzünden arkadan seyretmeye karar verdiğim için performanslarını yakından göremedim ama yine de moğollar yıllardır olduğu gibi yine muhteşemdi ve hiç eskimediklerini herkese bir kere daha gösterdiler. Cem Karaca’nın oğlu Emrah Karaca da gruba yakışmış. Sahnede hiç sırıtmadı yılların ustalarıyla. Al yazmalım ve devlerin aşkı’nın çaldığı bölümde sanırım festivalde bira satışının rekoru bulduğu andır. :)

Hayko Cepkin

Açıkçası festivale gelirken izlemeyi en az istediğim isimlerdendi Hayko. Sebebi kötü müzik filan değil. Güzel müzik yapıyor tamam ama sahne performansı hep aynı birbirine yakı. O yüzden artık ezberlenen birşeyi tekrar tekrar izlemek film olsa zevkl verir belki ama konser olunca olmuyo işte. O yüzden en önde bile olsam çıkardım haykonun sırası geldiğinde. Arkada olunca da bişey değişmiyo. Biz de kalktık çadırların o tarafa sahile gittik arkadşalarla. Bi süre sonra da hayko biter bitmez çalıp söylemeye başladık kendi çapımızda.

İlk Gün Sonu

İlk günün sonunda bizim Selçuğun yardımlarıyla bi 8-10 kişilik bir grup olarak çalıp söylemeye başladım zamanla sayımız 5 ila 20 arasında gitti geldi bi ara gitar sayımız bile 5i buldu. Ama asıl gece Mehmet Ali (kimi mali kimi ema diyor ben çözemedim:D) abinin gelmesi ve gitarı eline almasıyla şenlendi. Zaten pek fazla kişi kalmamıştık. Ama daha sonra bi 5-6 kişi daha bize katılınca yeterli çoğunluğu bulup Türkiye’nin ilk abaza toğluluğunu kurduk ve kendimize bi başkan dahi seçtik :D gecenin sonuna doğru artık gün doğmaya yakınken festivalin güvenlik şefini de üyeliğe kabul ediyoduk :) Eh bunun üstüne dağılıp yatalım bari dedik :) İlk günü de böyle kapattık.

2. Gün

Bugüne organizatörler headbang day demişler hadi buyrun inceleyelim.

Nitro

Çıktığında yemek yiyorduk. Bitirince gidelim bakalım dedik 2 şarkı dayanamadık. ayrıldık konser alanından.

False In Truth

Nitro bitip de gürültü azaldığında tekrar sahneye doğru yaklaşmaya başladık. Aslında benim bugün için planım kenarda oturup dinlenip kalan son 2 gün için enerji toplamaksa da (hem de sabah rock express sahnesinde iyice kudurduktan sonra) Atalay’ın gelmesiyle uslu duramayıp False In Truth da yine kalabalığa karıştık. Grubun performansı tatminkardı. Fazla tanıdığım bildiğim bi grup olmadığından haklarında fazla yorum yapamam ama grubu genel manada beğendim ve daha yakından tanımak için en yakın zamanda harekete geçicem :)

Soul Sacrifice ve Catafalque

False in Truth’tan sonra Soul sacrifice sarmadı bizi açıkçası ve daha sonrasında da catafalque’ın olması ve benim grubu hiç sevmemem neticesinde kendimizi arkadaşlarla sahile atıp performansları orada arka fon yapmaya karar verdik ve Pentagramı beklemeye başladık. Soul Sacrifice’ın sesi fena gelmiyodu ama Catafalque’a hiç dikkat bile etmedim. O yüzden bişey diyemicem.

Pentagram

Kalabalığa karışmaya pek niyetim yoktu aslında. Amacım uzaktan uzaktan seyredip performanstan bişeyler kapabilmekti ama daha sonra bişeyler dürttü beni daldım kalabalığa. Hatrı sayılır bi yakınlıktayken pogoları da kullanıp Metin Türkcan ve Tarkan Gözübüyük’ün kullandığı seyirciye göre sol gruba göre sağ tarafın nerdeyse en önlerinde kendime yer buldum. Pentagram için pek yorum yapmaya gerek yok zaten. Her zaman iyiler ama tek dikkatimi çeken şey beklediğimden daha farklı bir setlistle sahneye çıkmalarıydı. Özellikle ilk bir kaç şarkı seçimi bir hayli ilginçti.

2. günün sonu

Pentagramın ardından yine kendi mekanımıza çekildik. Yine niyetimiz öyle sıradan çalıp söylemekti. Belki Mali gelicekti yine çalar söylerdik(gelmedi). Biz ufaktan selçuk’un şarkılarına eşlik etmeye başlamışken 2 gitarist daha geldi sırasıyla. Onlar kendi aralarında şova başladılar derken iş iyice kontrolden çıktı. Bizi kendimize getirense bir mızıka sesi oldu. Nerden nasıl geldi hala anlamadık hiçbirimiz bi adam birden selçuk’un başında bitmiş ve çaldığı melodiye mızıkayla eşlik ediyodu. İşte herşey orda değişti. Biz kendi festivalimizi yaratıyoduk o andan itibaren. ilk bi kaç saat gitarlar ve mızıka eşliğinde şarkılı şiirli geçti. Hatta gezgin(herkes ona gezgin diye hitap ediyodu.) bi kızılderili şarkısı bile söyledi. Gecenin ilerleyen saatlerinde birinin pet şişeye kum doldurup marakas yapmasıyla doğaçlama müzik orkestramız doğaç kurulmuş oldu böylece. :) Ardından ben de teneke bira kutusunu alıp vurmalı çaldı olarak kullandım. birileri bi plastik frizbiyi bas için biri cam vodka şişesini birileri sesini kullandı. orda onlarca insan vardı ve herkes müziğe bir parça katıyodu. Güneş doğarken yaptığımız yaklaşık 30-40 dk aralıksız süren doğaçlama çalışma görülemye değerdi gerçekten. Hava aydınlanmasına rağmen bir türlü dağılamıyoduk. Herkesin uykusu geldiğinde artık zoraki olarak dağıldık.

3. Gün

Makine

İzmirli bi grup olması dolayısıyla yakından tanıdığım Makine ilk grup olunca bende günün ilk grubundan başladım izlemeye performansları ve bunun avantajı olarak da en öndeki yerimi aldım. Ve tabi bol da su stokuyla :) Makine olağanüstü bir performans sergiledi. Tanımayanları da kendine hayran bıraktı. Hem müzikleri hem sahne şovları gerçekten sıradışı ve muhteşemdi.

Gren

Makinede en önü kapmışken ve sonraki iki grup gren ve sakinken en önü kimseye veremezdim. Grenin de myspaceteki şarkılarından başka bildiğim bişeyi yoktu. Performanslarını gayet merak ediyordum. Onsuzla girdiler. Şarkıyı bilmem grubun performansına daha iyi konsantre olmamı sağladı ve konser boyunca pür dikkat greni dinledim. Genel olarak olumlu bir performans sergilediler bizlere. Gitar/vokallerine bayıldım doğruyu söylemek gerekirse. Hoş bir performans sergiledi gösteriş olarak.

Sakin

Grenden hemen sonra aynı grubun (Rakun) diğer bir grubu Sakin sahnedeydi. Şarkılarını albüm orjinalliğiyle icra edip hatrı sayılır bir görsel performans ortaya koydular. Biraz daha fazla tanınmanın verdiği avantajla seyirciyle grene göre daha içiçe bir görünüm sergilediler. Bu Sakini ilk canlı olarak eyredişimdi ama son olmayacağı kesin artık :)

Badem

Sakinden sonra önden çıkıp kalanları geriden takip etmeyi planlıyodum ama arkadaşların ısrarlarıyla ogünü de önden izlemek için yerimizde kaldık konser alanı giderek kalabalıklaşıyodu ve bu da önlere yığılmaya yol açıyodu. Ona rağmen kaldık ama önce Bademi izlememiz gerekiyodu. Açıkçası bademden böyle güzel kalburüstü bir performans hayal etmiyodum ama onlar beni şaşırttılar. Gerek kendi şarkılarıyla gerekse çaldıkları coverlarıyla seyircilere güzel bir performans izlettiler.

Ogün Sanlısoy

Bademi de izledikten sonra sıra Ogün’e gelmişti. Ben zaten arkadaşların zoruyla duruyordum. Onlar da sıkılınca kabalıktan filan hep beraber çıkmaya karar verdik. Arka tarafa çıkıp Ogünü izlemeye başladık. Her zaman ki gibi performansı gayet enerjikti. Seyirciyle ilişkisi de çok olumluydu. Şarkıyı yarıda kesip kavga eden seyircileri dışarı çıkarttırması herkeste ayrıca olumlu bir hava bıraktı.

Tiamat

Zaten ogün’ün sonlarına doğru kalkıp bizim mekana hareket etmiştik. Tiamatla pek alakam olmadığı için seyretmemeye karar verdim. Ama daha sonra bilenlerden takip edenlerden duyduğum kadarıyla iyi performans çıkarmışlar. Sesleri de kötü gelmiyodu zaten bize.

3. Gün Sonu

3. Günün sonunda tekrar mekana yerleştik. Önce gezgin geldi onunla çaldık söyledik sesi kötü olduğu için erken ayrıldı aramızdan. Arada Erhan diye bi arkadaş geldi bizi neşelendirdi saolsun :) Biraz sonra da tekrar Mali vardı sahnede :D Bu sefer de onunla doğurduk güneşi hem de ne doğurmak :) Tabi bengiye de ayrı bir teşekkürü bir borç biliriz hepimiz sanırım. :) O ne sestir yarappim. Bengi şimdiden fanınız hepimiz :)

4.Gün

Marsis

Bana göre festivalin en iyi performansını gösteren grup oldu Marsis. Son günün ilk grubu olmasının dezavantajı olmasına rağmen hatrı sayılır bir kalabalık toplayabildiler sahne önüne. Çıktıklarında 50-100 kişi olan sahne önü kalabalığını çalmaya başlamalarıyla bi kaç kat katladılar. İnsanları müzikleriyle etkilemeyi başardılar. Bana göre biraz daha geç zamanlarda çıksalardı daha coşkulu olabilirdi kalabalık.

Dinar Bandosu

Görsel olarak bilmiyorum çünkü yemek molası vermiştik. Ama bize gelen sesleri gayet iyiydi. Kalabalıktan da güzel bir performans sergilediklerini anlamak zor olmasa gerek.

İhtiyaç Molası

Çadırı ve eşyaları toplamak için bir grubu feda etmek gerekiyodu. Biz de İhtiyaç molasını seçtik bunun için. Herşeyi bitirip sahneye döndüğümüzde hala sahnedeydiler ve son birkaç şarkılarına yetişebildik. Yani gördüğüm kadarıyla söylemem gerekirse grubun sahne performansı pek iyi değildi ama müzikleri ve şarkıları güzeldi. Sahnede de durağan olmasalar belki daha iyi bir performans ortaya çıkabilirdi.

Tibet Ağırtan & Rockn Roll

Herhalde festivalin en eğlenceli dakikalarıydı bu dakikalar. Tibet Ağırtan önce birkaç kendi şarkısını söyledi. Daha sonra da rockn roll çalmaya başladılar. Bütün festival alanı yerinde duramayıp dans ediyodu :D Bir ara acayip bi trene katıldım ucunu göremediğim :D Grup seyirciyle müthiş bir uyum içerisindeydi. En son giderken de Tibet Ağırtan geçen seneki olayların tekrar yaşanmaması için sanırım Yüksek sadakati övüp sahneden indi.

Yüksek Sadakat

Kendilerinden pek hazetmediğimden dolayı kalabalıktan uzaklaşıp sahile oturdum. Sadece seslerini yüksek olmayan bir seviyede duyabileceğim bi yerdeydim. Kendileri hakkında yorum yapmayacağım ama yeni solistlerini beğendim. Performansı gayet iyiydi.

Nev

Yüksek Sadakattan sonra geriye kalan performansları görmek üzere tabi arkadaşımın da bulunması sebebiyle sahneyi iyi bi yerden gören redbull çadırına geçtim. Bir süre sonra da Nev çıktı. Sanki sahnede değil de dost meclisinde şarkı söylüyormuş gibiydi. Seyirciye yakındı. Şarkılarını büyük bir içtenlikle söyledi. Mütevazi olduğunu da çaldığı coverlar ve söylediği sözlerle ispatladı. Festivalin iyinin ötesinde performanslarındandı.

Kurban

Kendileri hakkında çok şey bilip de hiç canlı izlememiş olmak gayet canımı sıkıyordu uzun zamandır. Sonunda canlı seyredicek olmak gayet heyecan vericiydi. Ama bir yandan da canlı performanslarıyla ilgili duyduğum iyi değil kötü berbat yorumları da kafamdaydı. Nasıl olur bu kadar iyi bir grup nasıl kötü bir performans sergiler diye düşünüyordfum. O arada zaman geçmiş sahne çıkmışlardı bile. Yineyle girdiler konsere. Bi kaç şarkı sonra teknik aksaklıklardan dolayı 5 dakika kadar ara vermek zorunda kaldılar. Onun dışında aralıksız ve muhteşem hatta ondan da öte bir performans sergilediler. Kim dediyse yalan demiş canlı performansları gayet güzel ve başarılıydı. Seyirciyle de içiçeydiler.

4. günün ve Festivalin sonu

Kurban sahneden indiğinde zaten saat 4.30 civarıydı saat 6 da yola çıkacaktık. Ona rağmen mekanda buluşup kısa bir veda toplantısı gibi bişeyler yaptık :) Gezginle beraber hem çaldık hem söyledik :) Sonrası da hareket vakti zaten.

Rock Express Sahnesi

Bu sahnede yer alan grupları tek tek anlatmayacağım. :D Neredeyse hepsi birbirine yakın vasat performanslar sergilediler. Benim gözümde müzikleriyle öne çıkan isimler:

Çizgi

İlk gün sahne alan grup gitar/vokallerinin yokluğuna rağmen gayet başarılı bir performans çizdiler.

İllet

2. günde sahne alan illet beni kendine hayran bıraktı. Yaptıkları işi tıpkı profesyonel gibi yapan grubu şimdi adını vermek istemediğim bir kaç grubun yerine ana sahnede görmek isterdim açıkçası.

Unleash

2. gün hemen illetin arkasından sahne alan unleash illetle beraber harika dakikalar yaşattılar bizlere.

Yallah Tazyik

Jazz müziğin güzel esintilerinden bize bir parça sundukları için kendilerine burdan teşekkür etmek istiyorum (TRT spikeri gibi oldum lan:D)

Bütünleme

Benim gördüğüm festivalin amatör grupları arasında tek bayan vokalli grubuydu. Ama bende yer etmeyi başardılar. Gerek müzikal açıdan gerekse seyirciyle iletişimde başarılıydılar. Ayrıca şurdan vokale bi kaç şey söylemek istiyorum: “Kız o ses ne öle yedin bitirdin beni valla” :)

Bunun dışında 4. gün uyuyacak zamanı sadece amatör gruplar sahnedeyken bulabildiğim için 4. gün grupları hakkında birşey diyemiyorum. Ama arkadaşlarımdan aldığım bilgilere göre orda da Kül ve Thorium başarılı olanlarmış.

Festivalden kısa kısa notlar

Genel itibariyle başarılı bir organizasyondu. Ama özellikle güvenlik açısından sınıfta kaldı organizasyon. Onlarda genelde ellerinden geleni yaptılar ama içlerindeki çürük yumurtalar herşeyi mahvedebiliyo işte. Özellikle son gün girişlerde aramadaki özensizlik dikkatimi çekti bi kaç defa çıkıp girdim. Ve nerdeyse hiç aranmadım. Ki son gün içerideki bıçaklanma olayı da bunu ispatlıyor. Çare bulunabilir mi bilmiyorum ama yine özellikle son gün yaşları 25-55 arası değişen rock müzikle alakası olmayan abiler sırf baldır bacak görmeye bi kaç karı kız kaldırırız düşüncesiyle festival alanını resmen basmışlardı. Ama onlara da kızmaya yüzüm yok gelen rockla “alakalı” tiplerin yarısının da amacı buydu zaten. o kadar ki orda adamlar canlı performanslarını sergilerken sahilde kalıp sevişmeyi tercih edenlerde vardı. Ee böyle olunca gezgin abinin de dediği gibi” biz böyle yaparsak orda bi kıza 5 kişi tecavüz etmeye kalkışır tabi. Her siyah giyen genç kız fahişe damgası yer normal.” Bu festival sağolsun ülkemizdeki rock gençliğinin hatta daha da genel gençliğin durumunun ne kadar vahim olduğunu gördüm. Bunun dışında içerideki alışveriş standlarında tekelleştirmecilik de dikkatimi çekti. Herşeyi her yerden bulamamak kötü. Suyu bile bazı yerlerden bulabiliyosunuz: Diğer cafe ve barların satışı yasak. Bu da seyirciyi mağdur eden bir uygulama olarak kaldı aklımda. Festivalin ses sistemine de değinmeden geçmemek lazım. Çok kötüydü bu kadar önemli ve iyi grubu ağarlarken bu kadar özensiz bir sahne kurmak böyle bir festivale hiç yakışmamış. Yine de iyisiyle kötüsüyle bir Zeytinli daha bitti. Sanırım seneye tekrar gideceğim. Gideceklere şimdiden duyurulur :)

Yılbaşını nasıl kutluyoruz?

yusu — Sun, 30 Dec 2007 14:40:39 +0000

Tabii ki “Barney’s GET PSYCHED mix” ile =) Teşekkürler Barney Stinson! Hakkını nasıl öderim bilmiyorum!