Bu yazının üzerinden 1 yıl 10 ay 1 gün geçmiş. Yani artık burda yazılanlar güncelliğini yitirmiş olabilir. En iyis siz Anasayfa ya da bi göz atın ;)

Hastaneleri sevmem. Doktorlardan pek hoşlanmam. İlaçlarla pek anlaşamam. İğne desen kaçarım. Oha dur haiku* yazasım geldi.

Doktora gittim

İğne dedi ilacın

Kalbim kırıldı

Evet haiku böyle saçma sapan oldu ama önemli olan istek bence.

Neyse işte ilaç diyodum. Ben anlamıyorum abi bu olayı. Yok dikkat arttırıcı, yok vitamin takviyesi, yok bilmem ne. Öss zamanı duymuştum dersanede kullananları falan. Tuhafıma gitmişti açıkçası. Hala da gidiyor hani. Bunları tavsiye eden rehberlik hocaları varmış (benim hiç olmadı. olmasında. olamaz gerçi artık.) Yazık lan millete.

İnsanın ilacı kendisidir müdür. Ha bazen başkalarıdır ama o başkalarının genelde yan etkileri var. En yaygını kalp ağrısıymış diyolar. Konuyu dağıtmayalım şimdi. Bu tarafa doğru dağılırsa toparlayamam çünkü. Yani dediğim öyle zırt pırt ilaç kullanmayın. “aa bizim oğlan/kız şu ilacı kullanıyo çok iyi geliyo valla” diyen teyzeleri sallamayın. Eczacılık konusunda herhangi bi ihtisaslarının olduğunu sanmıyorum. Olsa, öyle demez, “git bi doktora görün evladım” der. Bünye meselesi sonuçta.

Kendinize mukayet olun. Her şeyi ağzınıza sokmayın. Oral dönemi bitirdik sonuçta. Hadi bakiim.

*haiku: 17 hece (5-7-5) ve 3 mısradan oluşan japon şiir tarzıymış. Adamların her şeyi küçük lan eheh.

• Benzer Yazılar
• Etiketler