Bu yazının üzerinden 2 yıl 2 ay 3 gün geçmiş. Yani artık burda yazılanlar güncelliğini yitirmiş olabilir. En iyis siz Anasayfa ya da bi göz atın ;)

Kainatın en tembel insanlarından biri olduğum herkeşlerce bilinen bi gerçek. İtiraz etmiyorum. Bu tembelliğimin doruklara ulaştığı yerlerden biri de yemek yapmak. Makarna yapmaya bile üşeniyorum düşün. Ha ama yaptım mı iyi de yaparım. Çok güzel erişte yaparım mesela. Tabii erişte hazır, evde kendim yapamıyorum onu. Tesis yok. Erdal beyler gibi öğrenci yemekleri konusunda ihtisasım da yok.

Son bi kaç aydır ise bu tembelliğimi körükleyenler Tansaş, Banvit ve Keskinoğlu oğlu. Tansaş‘ta Banvit ve Keskinoğlu‘nun ürünlerinin çoğu 2,5 – 2,9 TL den satılınca kendimi bunlara adadım. Neredeyse yarı fiyatına yani. Cordon bleu dur, nugget tır gırla gitti. Pişirme derdi falan yok hazır pişirilmiş zaten. Sadece 2 dakika ısıtıyosun o kadar. Her gün tavuk ürünü yemekten yumurtlamaya başladım hatta. Çok güzel omlet oluyo yumurtalarımdan.

Her güzel şey bitermiş derler ya tabi yine aynısı oldu. Ürünler tükendi, Tansaş yine eski fiyattan satmaya başladı. Eskisi gibi gitmez artık. Fast fooda geri dönücem gibi duruyor. Ama mutfağımın yolunun beni unutmasını istemiyorum fast foodçuların soğukluğunda. Bu işe bi çözüm bulmak gerek. Yeni şeyler de deniyorum ama. Mesela tantuni denedim. Hiç yememiştim. Netten baktım biraz tantuni nedir, nasıl yapılır, içinde neler var falan diye. Yenebilcek bişiye benziyodu deneyeyim dedim. İyi etmişim.

(Bu arada geçen akşam aldığım “Gözde” markalı cordon bleu beni yaktı. Diğerleri gibi pişirilmiş sanıyodum değilmiş. Çiğ tavuk yedim lan resmen. Arkadaş hatrına bile değil hemde. almam bi daha.)

• Benzer Yazılar
• Etiketler