Ahh yanında kimse yok mu? Peki niye söylemedin ulan o kadar yazdık burda. Neyse gitmem gerek, çanlar benim için çalıyor…

Hemen indirdim izledim. Bugüne kadar izlediğim en müthiş çizgi dizinin en müthiş bölümleriydi. O savaş sahneleri neydi öyle allahsızlar. Sabahın köründe gaza geldim içtiğim kolayı bükmeye falan çalıştım (tamam abarttım burasını). iroh amcayı nasıl özlemişim anlatamam. Aang için yeni bulduğum nick ise katarabender. Neyse fazla spoiler vermeyeyim indirin izleyin. Yada bekleyin cnbc-e den izleyin.

Ama yinede, keşke bitmeseydi lan…

Bayramlarda bu iş daha kolaydır. Zaten bellidir kimi öpeceğin edeceğin ama düğünlerde kilometrelerce uzaktan gelmiş misafirler olur ve sen bazılarını hayatında ilk kez görürsün. Senin hakkında “aa ben bunu en son gördüğümde kundakta bebekti ayol”, “aa kocaman olmuş yavrum” gibi yorumlarda yapılınca tabi canın sıkılır, “kocaman insanlar lan bunlar” hissiyatı oluşur. Hadi epeyce yaşlı olanları öperim onlara isyanım yok ama 40 yaşında adam bana elini uzatmasın lan öp diye. Bide öpmeyince suratını ekşitip “oo kocaman adam olmuş” lafları yok mu, tam cinayet sebebi. Sakallarım var lan benim, 20 yaşında adamım lütfen ama.

Bu konu nerden aklına geldi derseniz; yarın düğüne gidicem de ondan oldu böyle Neyse hadi bakalım açıldım yazıcam bu aralar.

Kışı soğuğu sevmişimdir hep. Yazdan da bir o kadar nefret etmişimdir. Aslında hala çözebilmiş değilim yazı sevmediğim için mi kışı seviyorum yoksa tam tersi mi? Bu konu burda bekleyedursun ben yağmurdan bahsetmek istiyorum. Her zaman önemli bir yeri oldu yağmurun hayatımda. Bunu ilk farkettiğimde daha ilkokul beşinci sınıfa gidiyordum. Deli gibi yağmur yağıyordu ve ben dışarıda t-shirtleydim, dolaşıyordum. Aylardan ocaktı. O zamandan beri hayatıma birileri girerken ,hayatımdan birileri çıkarken yada herhangi bir evresinde hayatımın hep yağmur vardı. Hiçbir zaman kolayca dökemediğim gözyaşım gibiydiler benim yeryüzüne inen her yağmur damlası. Evet öyle kolay ağlayabilen biri değilimdir. kendimle ilgili en çok muzdarip olduğum konu da budur zaten. Ağlayabilseydim keşke her yitirdiğim arkasından ya da yakışmazmıydı mı ki şöyle adam gibi bir kaç gözyaşı mutluluklarımdan sonra. Bazıları zayıflık diyorlar adına. Kimileri de “erkek” oldukları için ağlayamazlar(mış). Orhan veli bile demiş:

“bakakalırım giden geminin ardından;
atamam kendimi denize, dünya güzel;
serde erkeklik var, ağlayamam.”

Ustaya saygım sonsuz ama yalan. Yok öyle birşey. Ne zayıflıktır ağlamak ne de kadınlara has bir şey. Aksine bir güçtür ağlamak. İyiliği, iyi niyetin, sevginin gücüdür, göstergesidir. Yani erdemdir ağlamak.  Ağlamalı bol bol. Ağlamalı ki bu savaşlarla, kötülüklerle dolu dünyada yüreği taş kesmişler, suya kavuşan toprak misali biraz daha yumuşarlar belki kalplerine değen her damla gözyaşından sonra.

Son sözü yine bir üstat söylesin:

nasıl etmeli de ağlayabilmeli
farkına bile varmadan?
nasıl etmeli de ağlayabilmeli
ayıpsız,
aşikare,
yağmur misali?

neylersin alışkanlık
için kan ağlarken yüzün güler
dikilitaş gibi dinelirsin yine.
yavrum, erişmek ne müşkülmüş meğer,
anneler gibi ağlamanın yiğitliğine?

Nazım Hikmet Ran

Öss sonucuma gelirsek; puanım: 304,889, sıralamam: 0059768. Sıralamanın bu kadar yüksek olması beni yıktı açıkçası. Puanımı bu civarda bekliyordum ama sıralamam 40binlerde olur diye düşünüyordum. Olmadı napalım önümüzdeki sın…(ahaha) kendimize uygun bi bölüm seçicez artık. İstatistik düşünüyorum, öyleyse varım diye espiri yapasımda var fekat gecenin bu vaktinda bunu size yapmak istemiyorum ve ayrıca artık uzun cümleler kuruyorum. hımmm…

Onun haricinde oetal bitti. Baya bi uğraştım ama değdi yani. Gidin görün. Cos90ıda yenilemek istiyorum ama zamanım yok şu an. Hala 2.3.1 sürümünde yahu utanıyorum kendimden, 2.6 sı çıkmış wordpressin. Adamlar çalışıyor.

Uzun zamandır düzgün yazı yazmıyorum ama bu aralar planlarım var patlatıcam üç beş tane. öyle işte…

Böyle demiş Marca manşetinde. Türkçesi “Yeni Kral”. Hakikaten de haketti bu ünvanı. Başından sonuna kadar çok iyi oynadı. Maç 2-0 a geldiğinde aklıma 2004 yapımı Wimbledon geldi aklıma. Karakterler itibariyle uymasa da orda da bizim esas oğlan 2-0 geriye düşer ve 3. sette yağmur arası ve derken 3-2lik galibiyet. Olur mu acaba dedim. Oldu da. Yağmur arasından sonra Federer daha toparlanmış gibiydi. Hızlı da başladı ama ara ara maçtan çok kopmuş gibiydi. Çok basit ve amatörce hatalar yaptı. Ama setleri 7-6 alıp 2-2 getirmeyi bildi. 4. setin tie-break oyununun ilk sayısı şimdiden efsane oldu benim için. Herkes izlesin izlettirsin. Son sete de Federer hızlı başladı ama ilk 8 oyunda kimse daha servis kıramamıştı ki yine yağmur yetişti yorulan sporcuların imdadına. Ama yağmurdan sonra 6 oyun da daha servis kırılamadı en sonunda o müthiş kondisyonuyla Nadal yeter dedi(Öncesinde annem çoktan demişti yeter diye başka şey açın onu izleyelim diye söyleniyordu ) Servisi kırdı ve sonraki servis oyununda da hata yapmadı. 9-7 aldı seti. Maç sonrası sevinci de çok samimiydi. Herşeyiyle hakketti Nadal.Fransadaki hezimetten sonra kendisini Federerin usta olduğu çim kortta da kanıtladı. Yani kral öldü yaşasın “yeni kral”.

Maçın diğer ilginç tarafı ise bütün aile beraber takip etmemizdi. Taraflar arasında gayette heyecan hakimdi. En son ne zaman böyle bir tablo vardı gerçekten hatırlamıyorum. Uzun zaman olmuştu. Özlemişim

Yüxexes haziran sayısında röportajını okumuştum ama hem ilgisizlikten hem unutkanlıktan myspace sayfasına girip de dinleme işini hep ertelemiştim. ( Zaten bu ayki sayıya yeterince ilgi gösteremedim nedense temmuz geldi lan). Geçen gün yine evde sıkıntıdan patlarken televizyonda klibine denk geldim bilinçsizce. Klip gayet dikkat çekici ve hoştu. Şarkı da son zamanlarda dinlediğim en iyi bir kaç şarkıdan. En azından orijinallik olarak en iyisi. Kendisinin Yasemin Mori olduğunu çok sonra idrak edebildim bu arada. Ettiğimde de hemen myspace sayfasına girip inceledim. 3 şarkı var ve 3 ü de hoşuma gitti benim. Daha sonra hemen albümüne baktım. hem D&R hem de ideefixe de bulamayınca üzülür gibi oldum ama meğerse daha çıkmamış Neyse uzun lafın kısası dinleyin dinlettirin kardeşim myspace sayfası www.myspace.com/yasemori

p.s:Yaseminim Morim bunları okuyorsan süpersin bak astım posterini de başucuma (valla bak )

Öyle pek ciddiye de almamalı hayatı. Ne de olsa mutlak sadece iki doğrusu var. Yaşam ve ölüm. Gerisi tamamen doğaçlama. Yap yapabildiğini. Ama asla insanlardan beklenti içinde olmamalı. Zaten hiç anlamıyorlar gibi geliyor beni. Nasıl oldu da bu kadar farklı yollarda giderken kesiştik anlamak güç. “üç kişi ya da beş kişi anlar.” Sanırım bu herkes için böyle. O halde ne kadar kötü kimse kimseyi anlamıyor mu yani. Yani bir kişi bile yok mu başkalarını anlamak için çabalayan. Neden? ne zaman ve nereye çıkartıp koyduk insanlığımızı, kim doldurduğu içimize kendini beğenmişliği? Sorular… Yine başladım işte. Neyse dönemlim konumuza. Elbette vardır en azından beni anlıyor hakkaten diyebileceğimiz insanlar. Dostlar, ve hatta bir sevgili. Zamanla karşına çıkan farklı yüzler işte. Bazen yanında taşıdığın bazen arkanda bırakmak zorunda kaldığın. Tüm hayatın etraflarında şekillenir. Büyüdükçe olacağın adama şekil verirler içten içten. Tabi sen de onlara verirsin. Ama dedim ya hayat işte çok ciddiye almayacaksın tadını çıkarmak lazım herşeyin. Bitmez sanma. Biter. Bilhassa en güzelleri en çabuk biter. Gün gelir hayat bile biter. Dur der birden işte. Gitmez ne yaparsan yap.O an da kimse de olmak zorunda değildir yanında ki genelde de olmaz zaten. Tenha da kıstırır bizi zaman. Susturur bağırırsın sesin çıkmaz. Tüm anlamını çeker alır içinden. Bir daha hiç eskisi gibi olmayacak gibi. Sanki zirveden kopup gelen bir çığın altında kalmış gibi ezilirsin ağır gelir işte. Bazen sevdiğinden ayrılmaktır, bazen bir dostu kaybetmek ya da herhangi birşey işte ne olduğunun ne önemi var. Seni sen yapan ne varsa. Biri yokken sen de sen olamazsın. Ve Biri gitti mi hayatından herşey öyle ani değişir ki. Ardarda dizilmiş domino taşları gibi herşey çıkar gider hayatından. Gider çünkü sensindir değişen. Sen bile gitmişsindir ki başkaları niye kalsın. Zordur değişmek ve çevrendekiler uyum sağlamak istemezler bu değişime yada isterler de yapamazlar. An gelir tak eder canına bu yaşamak meselesi ama bir anda sana bu oyunu oynayan hayat çoktan yapmıştır planını. Herşey ota sararken tek bir şey değiştirir hayatları tekrar. Ne mi o tek birşey gülmek, gülümsemek. İşte bu yüzden ciddiye almamak lazım hayatı. Gülün güldürün bol bol. Kimbilir belki birgün birileri gülümsemenize aşık olur. Ya da siz olursunuz canım belli mi olur

Şarkı da bitti bu arada, sahi uzun zaman oldu yağmur da ıslanmayalı

Firefox dedimde aklıma geldi. Bu firefoxun 3ü bi şahane, bi harika olmuş yazacaktım yazamadım hakkında 3-5 satır. Sağ tıklıyoruz, site bilgilerini göster diyoruz, oradan güvenlik sekmesine geçiyoruz vede bakıyoruz o siteyi kaç defa ziyaret etmişiz. Daha önceki firefox sürümlerinde var mıydı bilmiyorum ama ben yeni keşfettim. Google’ı 769 defa ziyaret etmişim, aferin bana aramaya inanıyorum…

hadi öptüm kib bye