Eleştirmek! Birilerini eleştirmek için ne gerekir ki? Hep en kolayı olarak lanse edilir eleştirmek. Hakikaten kolay mı? Bence değil.

En azından ciddiye alınan, adam gibi eleştiri yapmak hiç kolay değil. Başkalarının eksiklerini görebilmek, söyleyebilmek için insanın önce kendisini ve eksiklerini tamamıyla kabullenebilmeli. Bizde eksik olan da bu. Bir özeleştiri kavramımız yok içselleştirdiğimiz. Tüm yorumlarımız “diğerleriyle” ilgili, kendimizi o güruha dahil etmeyiz. Yere tükürene ters ters bakarken biz hiç yere çöp atmamışızdır zaten. Ya da kendi hatalarımızı düşünmeden başkalarını çok kolay etiketliyoruz. Niye etiketliyoruz? Bizi buna iten sebep ne? Önyargılarımızı beslemek zorunda mıyız? Önyargılar… İnsanı hataya sürükleyen en önemli sebepler. Her insanın ayrı ayrı bir şansı vardır. Daha öncekilerin hatalarını niye başkalarına ödetmeye kalkıyoruz. “x yerden adam çıkmaz” kalıbı niye var? Birileri niye “x” yerli? Sadece insan olması yetmez mi onunla oturup muhabbet etmeye? Çok mu soru sordum acaba ama gerçekten bilmiyorum cevaplarını. Bilen beri gelsin ama neyse takmayın siz beni bu internet de şeytan icadı zaten.

He Einstein mı? Ne demiş: “Önyargıları parçalamak, atomu parçalamaktan zordur… “