Nereye gidiyorum bilmiyorum. Devasa bir tüketim çılgınlığı beni de kapmış içine götürüyor. İşin garibi farkında da değildim. Ani aydınlanmalar yaşıyorum bu aralar.

devamı →

Bugün metronun önünde arkadaşımı beklerken şahit olduğum olayı yazıyorum. Ekstra bişi eklemeden, sadece gördüklerim ve duyduklarım.

devamı →

Bu ara yine üniversitelerde konuşma yapanlara yumurta atmaya başlamışlar. Gençler tabi kanları kaynıyo. Ama bu enerjiyi başka şeylere harcasalar keşke. devamı →

Bu şahıstan hoşlanmadığımı yanımdaki arkadaşlarım bilir zaten. Ama artık kendisine karşı büyük bir nefret besliyorum. Bakalım niyeymiş:

devamı →

Sinir olduğum 3 kelime var: İMKANSIZ, KESİN, SONSUZ.

devamı →

Evet evet kıllandım. İlkokul 5. sınıfa gittiğim (daha o zamanlar ilkokuldu şimdiki ilköğretim okulları) senenin kışında bıraktığım şemsiye kullanma işini o zamandan sonra ilk defa bugünlerde kullandım. Şu meşhur yağmurlar işte. Kullanma gereği duydum çünkü. Şemsiye de tesadüfe bakın ki son kullandığım şemsiyeydi. O küçüklük zamanından kalma minicik bi çocuk şemsiyesi. Ben ki yağmurda yürümeyi ıslanmayı deli seven insan şemsiye kullanmak zorunda kaldım. Tabi bu duruma da biraz kıllandım.

devamı →