Gerisi malum hikaye yağmur, dereler, ıslah, sel filan derken giden onlarca can. İnsanın içine oturan tarfisiz bi his. Ama sonra öğreniyoruz ki telaşlanacak birşey yok. Bu ölümler ölenlerin kendi hatasıymış. Tabi canım yani vatandaş gidip dere kenarına yerleşiyorsa, ona ruhsat veren belediyenin yada belediyeye nedir bu diye sormayan devletin ne suçu var ki?Hem ne var yani yağmurlu havada dışarı niye çıkıyosunuz ki otursanıza evde. Suçlusunuz çünkü bu ülkede yaşıyosunuz. Suçlusunuz çünkü evde oturmadığınız gibi bide kalkıp işe gidiyosunuz hem de neymiş efendim servisle gideceklermiş. Bak sen!! yoksa ne suçu varsa insanlara mal muamelesi yapıp arkasında camı bile olmayan panelvanı servis diye o insanlara yollayan adamın. Suçlusunuz çünkü öldünüz. Ne yani pek saygıdeğer yetkililerimizden daha mı iyi biliyosunuz yoksa canım!! Onlar öyle diyor ya işte.

bi siktir git ya

• La Fontaine
• İstanbul Hatırası
• mesıncır sohbetleri #1
• Yağdır mevlam su
• Kral öldü yaşasın yeni kral

Açıköğretimden bişeyler okuyayım diyorum tabi sağolsunlar sosyolojiyle felsefenin lisans programlarını açtılar. Ben de ikisinden birini seçeyim diyorum ama karar veremedim. Gönlüm sosyolojiden yana, felsefede sevgili arasına girmeye meyilli kız misali uzaktan göz kırpıyor. Zaten felsefeyle de össden bi flörtümüz oldu. Bi el atıverin canlar yahu fikri olan yol göstersin bana :)

• Özür
• Geleceğin Markaları
• Masa
• İlaç
• istatistikçisin sen istatistikçi kal

Aylin Aslım da son albümü Canını Seven Kaçsın‘ı şu sıralar yayınladı. Genel olarak edindiğim izlenim albümün pek beğenilmediği ama niyeyse benim çok hoşuma gitti. Farklı ve güzel bir albüm olmuş. Ayrıca albümün fazlasıyla feminist bir albüm olduğunu düşünüyorum. Belki de albümü bu denli güzel yapan en büyük unsur bu. Albümün çıkış şarkısı sen mi ve k.a.l.p. dikkat çeken şarkılardan. Hoşuna gitmedi mi kızkaçıran‘ı da buraya not düşmek istiyorum.

Bas gitarda Levent Yüksel‘i, davulda Volkan Öktem‘i, Elektro gitarda da Ant Şimşek‘i bünyesinde barındıran Sıfır km de albümünü yayınladı. İçerisinde Levent Yükselin solo kariyerinden medcezir, yas ve zalimi de içerisinde barındıran albüm de ayrıca 7 yeni beste bulunuyor. Bunların bazıları enstrumantal. Albümde yer yer de Dream Theater tadı almak çok olası.

Batı Yakası, Gren, Demir Demirkan, Manga ve Model de son zamanlar da albüm çıkaran sanatçı ve gruplar arasında Batı Yakasının albümünü henüz dinleme fırsatı bulamadım ama aldığım duyum ve  tavsiyelerle albümü merak eder oldum en kısa zamanda dinlerim. Grense kendisinden beklenen albümü biraz gecikmeli de olsa (bence) çıkardı. Ve bomba gibi bir albüm olmuş. Albümde 13 şarkı bulunuyor. Dikkat çeken şarkılar grubu myspace üzerinden takip edenlerin daha önceden de iyi bildiği onsuz, soysuz ve son nefes. Yine de albümün tamamının dinlenmesini tavsiye ediyorum. Geçen sene zeytinli de dinleme fırsatını bulduğum grubun bu seneki performansını daha da merak eder oldum bu albümden sonra. Demir Demirkan ise konser kayıtlarından oluşan bir albüm çıkardı. Gerçek adını taşıyan albümde Demirkan’ın eski şarkılarından bir demet var. Manganın albümü zaten çok ön planda olduğu için fazla bahsetmeyeceğim ama dinlenesi bir albüm olmuş. Modelse birazda İzmir torpiliyle yer buldu bu yazıda ama bu sadece bu yüzden buradalar demek değil :) 5 şarkılık bir ep yayınlayan model eğlenceli ve güzel bir müzik yapan bir grup. İleriki dönemde albüm yayınlayacak olan gruba biraz olsun alışmak  için güzel bir fırsat bu ep.

Son olarak ise çıkışı üstteki albümlerden biraz daha eski bir albüm olan İnsanlık Halleri yazımıza konuk oluyor :) Teoman 3 yıl sonra bir albüm yayınladı ve bu albüm son zamanlarda dinlediğim en iyi bi kaç albümden biri hala dinlemeyen varsa mutlaka dinlemeli.

ps: yusu’cum giren senin kafan olsun senin canın sağolsun :)

• 21
• Ege Üniversitesi Bahar Şenlikleri 2011
• Malt
• redd
• Yasemin Mori

when summer’s gone and winter’s past
it seems like a neverending way

Bu insan denen mahlukat öyle garip öyle anlaşılması güç ki, ilgi manyağı bir nevi. Bu ne “spotlar” altında olma manyaklığıdır arkadaşım. Kime sorsan kimsenin çekmediği kadar acı çekiyor. Ama aynı insan kimsenin sevmediği kadar da çok seviyor. Ne uçlar da yaşıyorsun be ustam hayranım sana. Hele bazıları o kadar ileri gidiyor ki söylediğine kendi dahi inanıyor. Yapma arkadaşım, yapma kardeşim. Bizi kandırıyorsun hadi anladık bi yere kadar insan psikolojisi filan ama bari kendini kandırma. En nihayetinde yazın yediğin hurmalar kışın götünü tırmalar. Sonuç olarak bilader(en bucalı aksanıyla) tehlikeli sularda yüzüyosun fazla dalma hayallere boğulursun.

• Devridaim
• ÇFU
• olasılıksız
• Enteresan
• insan maymundan mı geldi?

Kurban – Zorba

Buz – Nefretim Kederimden

Makine – Sonu Yok

Çilekeş – Siyah

Sakin – Laleler Beyaz

• Zeytinliden Kısa Kısa
• Acı Aşk
• Malt
• Aklıma Takılan
• Son Zamanlarda…

Megadeth – A Tout Le Monde

Metallica – All Nightmare Long

Pickpocket – Özgürlük

Testament – Down For Life

Iron Maiden – Run to the Hills

• Haftanın Mönüsü #2
• Haftanın Mönüsü #1
• Acı Aşk
• Malt
• Son Zamanlarda…

Manic Street Preachers – Ocean Spray

Cem Adrian – Yağmur

Incubus – Drive

Yasemin Mori – Mutsuz Punk

Shades Apart – Stranger by the Day

Bikaç saat gecikmeli de olsa yeni mönü :) Portakallı pekin ördeğimiz ocean spraydir efendim :)

• Haftanın Mönüsü #3
• Haftanın Mönüsü #1
• Yasemin Mori
• Ege Üniversitesi Bahar Şenlikleri 2011
• Acı Aşk

Mazhar Alanson-Bir Sonsuz Yağmur Yağsa

Pink Floyd – Brain Damage

Björk – Frosti/Aurora

Nightnoise – Morning in Madrid

Erkan Oğur – Pencere Önü Çiçeği

Blogda şöyle yeni bir hareket arayışlarındaydım müzik adına. İlk olarak bu geldi aklıma. Bundan sonra her cumartesi yeni bir mönüyle! sizlerle olacağız.

Şefin salatası da Brain Damage :)

ps: Dinlerken dikkat edin odanıza yağmur kar neyim yağmasın

• Haftanın Mönüsü #3
• Haftanın Mönüsü #2
• Acı Aşk
• Malt
• Son Zamanlarda…

1. Gün

Ana sahne

Ehl-i Keyf

Ehl-i keyften özür diliyorum ben :) onları seyretmek yerine akşam üstü bi denize girmek daha makul geldi. Ama denizden de sesleri kötü gelmiyordu. Yine de sahne performansları için birşeyler demek zor.

Buz

Ehl-i keyf performansını bitirip de Buz için sahne hazırlıkları başladığında biz de denizden çıkmış sahneye yakın bir yerlerde kendimize yer bulmuştuk bile. Sahneye vajinayla çıktılar ve tüm şarkılarda harika bir performans sergilediler, hem müzik yönünden hem sahne şovu yönünden. Grubun özellikle seyirciyle temasları olağanüstüydü. Seyirciyle birebir göz temasları kurmaları ve o yakınlığı seyirciye hissettirmeleri güzeldi. Zeytinli 2008′in unutulmaz performanslarından birini sergilediler.

Gökçe

Buzdan sonra gün içinde Alev ve Moğolları da dinlemek istediğimden Gökçede de yerimden kıpırdamadım. Sahneye çıkışı biraz problemli oldu. Neler oldu bilmiyorum. Öğrenemedik ama en nihayetinde sahneye girip şova başlayabildi. Grubunun tek gitarlı oluşu nedeniyle kullandıkları alt yapılara rağmen Gökçenin kendi şarkılarındaki performansı kötüydü. Yani albüm kaydınından dinlemeyi tercih ederdim ben. En azından bildiğim bi kaç şarkısı için bunu söyleyebiliyorum. Ama çaldığı bi kaç cover parçada gayet başarılı buldum grubu ve kendisini.

Alev

Tüm festivalin Kurban ve Marsis ile beraber en çok beklediğim performansıydı. Solist değişikliğinden sonra grubun ne yöne gittiğini nasıl etkilendiğini gözlerimle görmek istedim. Konsere yeni albümlerinden where are you ile hızlı bi başlangış yapıp büyük çoğunluğunun kendilerini tanımadığı ( o kadar ki solistlerini hala alev sanıyodu insanlar) seyirciyi etkilemeyi başardılar. Performansın sonlarına yaklaşırken tüm şarkıları yeni albümlerinden çalmışlardı ve hala ortada bu albümün en sevdiğim şarkısı olan unique yoktu. Alex arık son bikaç şarkı olduğunu söylediğinde herhalde artık çalarlar demiştim. Tam da o sırada girdiler unique’e. Zaten unique beni yeterince etkilemişken hiç şarkı çalmazlar dediğim we live in paradise albümünden en sevdiğim şarkı sweet lullaby’ı çalarak performanslarını bitirmleri benim için iyi oldu. Alev tüm festival boyunca gördüğüm en iyi performanslardan birine imza atıp sahneden ayrıldı. Performansından parça parça görüntüleri youtubeda hali hazırda mevcut. Dileyen girip oradan izleyebilir.

Zardanadam

Alevin performansının sonuna doğru seyircinin bi bölümünün alevi ıslıklayıp hayko hayko diye tezahürat tutmasının ardından aynı şeyin Moğolların da başına gelebileceğini düşündüm. ( ki geldi de) Ve bunu yapanlarla aynı toplulukta bulunmak istemediğimden seyirciler arasından çıkıp arkada sahneye göreceli olarak uzak bi yerde oturarak kalan performansları seyretmeye karar verdim. Zardanadam daha önce hiç izlemediğim ve performansları hakkında herhangi bir bilgim olmayan bi grup bu yüzden karşılaştırma yapmadan söyleyebilirm ki iyiydiler. Ne muhteşem ne kötü. Vasatın üzerinde bir performansla görevlerini yapıp sahneyi moğollara bıraktılar.

Moğollar

Merakla beklememe rağmen üstteki olaylar yüzünden arkadan seyretmeye karar verdiğim için performanslarını yakından göremedim ama yine de moğollar yıllardır olduğu gibi yine muhteşemdi ve hiç eskimediklerini herkese bir kere daha gösterdiler. Cem Karaca’nın oğlu Emrah Karaca da gruba yakışmış. Sahnede hiç sırıtmadı yılların ustalarıyla. Al yazmalım ve devlerin aşkı’nın çaldığı bölümde sanırım festivalde bira satışının rekoru bulduğu andır. :)

Hayko Cepkin

Açıkçası festivale gelirken izlemeyi en az istediğim isimlerdendi Hayko. Sebebi kötü müzik filan değil. Güzel müzik yapıyor tamam ama sahne performansı hep aynı birbirine yakı. O yüzden artık ezberlenen birşeyi tekrar tekrar izlemek film olsa zevkl verir belki ama konser olunca olmuyo işte. O yüzden en önde bile olsam çıkardım haykonun sırası geldiğinde. Arkada olunca da bişey değişmiyo. Biz de kalktık çadırların o tarafa sahile gittik arkadşalarla. Bi süre sonra da hayko biter bitmez çalıp söylemeye başladık kendi çapımızda.

İlk Gün Sonu

İlk günün sonunda bizim Selçuğun yardımlarıyla bi 8-10 kişilik bir grup olarak çalıp söylemeye başladım zamanla sayımız 5 ila 20 arasında gitti geldi bi ara gitar sayımız bile 5i buldu. Ama asıl gece Mehmet Ali (kimi mali kimi ema diyor ben çözemedim:D) abinin gelmesi ve gitarı eline almasıyla şenlendi. Zaten pek fazla kişi kalmamıştık. Ama daha sonra bi 5-6 kişi daha bize katılınca yeterli çoğunluğu bulup Türkiye’nin ilk abaza toğluluğunu kurduk ve kendimize bi başkan dahi seçtik :D gecenin sonuna doğru artık gün doğmaya yakınken festivalin güvenlik şefini de üyeliğe kabul ediyoduk :) Eh bunun üstüne dağılıp yatalım bari dedik :) İlk günü de böyle kapattık.

2. Gün

Bugüne organizatörler headbang day demişler hadi buyrun inceleyelim.

Nitro

Çıktığında yemek yiyorduk. Bitirince gidelim bakalım dedik 2 şarkı dayanamadık. ayrıldık konser alanından.

False In Truth

Nitro bitip de gürültü azaldığında tekrar sahneye doğru yaklaşmaya başladık. Aslında benim bugün için planım kenarda oturup dinlenip kalan son 2 gün için enerji toplamaksa da (hem de sabah rock express sahnesinde iyice kudurduktan sonra) Atalay’ın gelmesiyle uslu duramayıp False In Truth da yine kalabalığa karıştık. Grubun performansı tatminkardı. Fazla tanıdığım bildiğim bi grup olmadığından haklarında fazla yorum yapamam ama grubu genel manada beğendim ve daha yakından tanımak için en yakın zamanda harekete geçicem :)

Soul Sacrifice ve Catafalque

False in Truth’tan sonra Soul sacrifice sarmadı bizi açıkçası ve daha sonrasında da catafalque’ın olması ve benim grubu hiç sevmemem neticesinde kendimizi arkadaşlarla sahile atıp performansları orada arka fon yapmaya karar verdik ve Pentagramı beklemeye başladık. Soul Sacrifice’ın sesi fena gelmiyodu ama Catafalque’a hiç dikkat bile etmedim. O yüzden bişey diyemicem.

Pentagram

Kalabalığa karışmaya pek niyetim yoktu aslında. Amacım uzaktan uzaktan seyredip performanstan bişeyler kapabilmekti ama daha sonra bişeyler dürttü beni daldım kalabalığa. Hatrı sayılır bi yakınlıktayken pogoları da kullanıp Metin Türkcan ve Tarkan Gözübüyük’ün kullandığı seyirciye göre sol gruba göre sağ tarafın nerdeyse en önlerinde kendime yer buldum. Pentagram için pek yorum yapmaya gerek yok zaten. Her zaman iyiler ama tek dikkatimi çeken şey beklediğimden daha farklı bir setlistle sahneye çıkmalarıydı. Özellikle ilk bir kaç şarkı seçimi bir hayli ilginçti.

2. günün sonu

Pentagramın ardından yine kendi mekanımıza çekildik. Yine niyetimiz öyle sıradan çalıp söylemekti. Belki Mali gelicekti yine çalar söylerdik(gelmedi). Biz ufaktan selçuk’un şarkılarına eşlik etmeye başlamışken 2 gitarist daha geldi sırasıyla. Onlar kendi aralarında şova başladılar derken iş iyice kontrolden çıktı. Bizi kendimize getirense bir mızıka sesi oldu. Nerden nasıl geldi hala anlamadık hiçbirimiz bi adam birden selçuk’un başında bitmiş ve çaldığı melodiye mızıkayla eşlik ediyodu. İşte herşey orda değişti. Biz kendi festivalimizi yaratıyoduk o andan itibaren. ilk bi kaç saat gitarlar ve mızıka eşliğinde şarkılı şiirli geçti. Hatta gezgin(herkes ona gezgin diye hitap ediyodu.) bi kızılderili şarkısı bile söyledi. Gecenin ilerleyen saatlerinde birinin pet şişeye kum doldurup marakas yapmasıyla doğaçlama müzik orkestramız doğaç kurulmuş oldu böylece. :) Ardından ben de teneke bira kutusunu alıp vurmalı çaldı olarak kullandım. birileri bi plastik frizbiyi bas için biri cam vodka şişesini birileri sesini kullandı. orda onlarca insan vardı ve herkes müziğe bir parça katıyodu. Güneş doğarken yaptığımız yaklaşık 30-40 dk aralıksız süren doğaçlama çalışma görülemye değerdi gerçekten. Hava aydınlanmasına rağmen bir türlü dağılamıyoduk. Herkesin uykusu geldiğinde artık zoraki olarak dağıldık.

3. Gün

Makine

İzmirli bi grup olması dolayısıyla yakından tanıdığım Makine ilk grup olunca bende günün ilk grubundan başladım izlemeye performansları ve bunun avantajı olarak da en öndeki yerimi aldım. Ve tabi bol da su stokuyla :) Makine olağanüstü bir performans sergiledi. Tanımayanları da kendine hayran bıraktı. Hem müzikleri hem sahne şovları gerçekten sıradışı ve muhteşemdi.

Gren

Makinede en önü kapmışken ve sonraki iki grup gren ve sakinken en önü kimseye veremezdim. Grenin de myspaceteki şarkılarından başka bildiğim bişeyi yoktu. Performanslarını gayet merak ediyordum. Onsuzla girdiler. Şarkıyı bilmem grubun performansına daha iyi konsantre olmamı sağladı ve konser boyunca pür dikkat greni dinledim. Genel olarak olumlu bir performans sergilediler bizlere. Gitar/vokallerine bayıldım doğruyu söylemek gerekirse. Hoş bir performans sergiledi gösteriş olarak.

Sakin

Grenden hemen sonra aynı grubun (Rakun) diğer bir grubu Sakin sahnedeydi. Şarkılarını albüm orjinalliğiyle icra edip hatrı sayılır bir görsel performans ortaya koydular. Biraz daha fazla tanınmanın verdiği avantajla seyirciyle grene göre daha içiçe bir görünüm sergilediler. Bu Sakini ilk canlı olarak eyredişimdi ama son olmayacağı kesin artık :)

Badem

Sakinden sonra önden çıkıp kalanları geriden takip etmeyi planlıyodum ama arkadaşların ısrarlarıyla ogünü de önden izlemek için yerimizde kaldık konser alanı giderek kalabalıklaşıyodu ve bu da önlere yığılmaya yol açıyodu. Ona rağmen kaldık ama önce Bademi izlememiz gerekiyodu. Açıkçası bademden böyle güzel kalburüstü bir performans hayal etmiyodum ama onlar beni şaşırttılar. Gerek kendi şarkılarıyla gerekse çaldıkları coverlarıyla seyircilere güzel bir performans izlettiler.

Ogün Sanlısoy

Bademi de izledikten sonra sıra Ogün’e gelmişti. Ben zaten arkadaşların zoruyla duruyordum. Onlar da sıkılınca kabalıktan filan hep beraber çıkmaya karar verdik. Arka tarafa çıkıp Ogünü izlemeye başladık. Her zaman ki gibi performansı gayet enerjikti. Seyirciyle ilişkisi de çok olumluydu. Şarkıyı yarıda kesip kavga eden seyircileri dışarı çıkarttırması herkeste ayrıca olumlu bir hava bıraktı.

Tiamat

Zaten ogün’ün sonlarına doğru kalkıp bizim mekana hareket etmiştik. Tiamatla pek alakam olmadığı için seyretmemeye karar verdim. Ama daha sonra bilenlerden takip edenlerden duyduğum kadarıyla iyi performans çıkarmışlar. Sesleri de kötü gelmiyodu zaten bize.

3. Gün Sonu

3. Günün sonunda tekrar mekana yerleştik. Önce gezgin geldi onunla çaldık söyledik sesi kötü olduğu için erken ayrıldı aramızdan. Arada Erhan diye bi arkadaş geldi bizi neşelendirdi saolsun :) Biraz sonra da tekrar Mali vardı sahnede :D Bu sefer de onunla doğurduk güneşi hem de ne doğurmak :) Tabi bengiye de ayrı bir teşekkürü bir borç biliriz hepimiz sanırım. :) O ne sestir yarappim. Bengi şimdiden fanınız hepimiz :)

4.Gün

Marsis

Bana göre festivalin en iyi performansını gösteren grup oldu Marsis. Son günün ilk grubu olmasının dezavantajı olmasına rağmen hatrı sayılır bir kalabalık toplayabildiler sahne önüne. Çıktıklarında 50-100 kişi olan sahne önü kalabalığını çalmaya başlamalarıyla bi kaç kat katladılar. İnsanları müzikleriyle etkilemeyi başardılar. Bana göre biraz daha geç zamanlarda çıksalardı daha coşkulu olabilirdi kalabalık.

Dinar Bandosu

Görsel olarak bilmiyorum çünkü yemek molası vermiştik. Ama bize gelen sesleri gayet iyiydi. Kalabalıktan da güzel bir performans sergilediklerini anlamak zor olmasa gerek.

İhtiyaç Molası

Çadırı ve eşyaları toplamak için bir grubu feda etmek gerekiyodu. Biz de İhtiyaç molasını seçtik bunun için. Herşeyi bitirip sahneye döndüğümüzde hala sahnedeydiler ve son birkaç şarkılarına yetişebildik. Yani gördüğüm kadarıyla söylemem gerekirse grubun sahne performansı pek iyi değildi ama müzikleri ve şarkıları güzeldi. Sahnede de durağan olmasalar belki daha iyi bir performans ortaya çıkabilirdi.

Tibet Ağırtan & Rockn Roll

Herhalde festivalin en eğlenceli dakikalarıydı bu dakikalar. Tibet Ağırtan önce birkaç kendi şarkısını söyledi. Daha sonra da rockn roll çalmaya başladılar. Bütün festival alanı yerinde duramayıp dans ediyodu :D Bir ara acayip bi trene katıldım ucunu göremediğim :D Grup seyirciyle müthiş bir uyum içerisindeydi. En son giderken de Tibet Ağırtan geçen seneki olayların tekrar yaşanmaması için sanırım Yüksek sadakati övüp sahneden indi.

Yüksek Sadakat

Kendilerinden pek hazetmediğimden dolayı kalabalıktan uzaklaşıp sahile oturdum. Sadece seslerini yüksek olmayan bir seviyede duyabileceğim bi yerdeydim. Kendileri hakkında yorum yapmayacağım ama yeni solistlerini beğendim. Performansı gayet iyiydi.

Nev

Yüksek Sadakattan sonra geriye kalan performansları görmek üzere tabi arkadaşımın da bulunması sebebiyle sahneyi iyi bi yerden gören redbull çadırına geçtim. Bir süre sonra da Nev çıktı. Sanki sahnede değil de dost meclisinde şarkı söylüyormuş gibiydi. Seyirciye yakındı. Şarkılarını büyük bir içtenlikle söyledi. Mütevazi olduğunu da çaldığı coverlar ve söylediği sözlerle ispatladı. Festivalin iyinin ötesinde performanslarındandı.

Kurban

Kendileri hakkında çok şey bilip de hiç canlı izlememiş olmak gayet canımı sıkıyordu uzun zamandır. Sonunda canlı seyredicek olmak gayet heyecan vericiydi. Ama bir yandan da canlı performanslarıyla ilgili duyduğum iyi değil kötü berbat yorumları da kafamdaydı. Nasıl olur bu kadar iyi bir grup nasıl kötü bir performans sergiler diye düşünüyordfum. O arada zaman geçmiş sahne çıkmışlardı bile. Yineyle girdiler konsere. Bi kaç şarkı sonra teknik aksaklıklardan dolayı 5 dakika kadar ara vermek zorunda kaldılar. Onun dışında aralıksız ve muhteşem hatta ondan da öte bir performans sergilediler. Kim dediyse yalan demiş canlı performansları gayet güzel ve başarılıydı. Seyirciyle de içiçeydiler.

4. günün ve Festivalin sonu

Kurban sahneden indiğinde zaten saat 4.30 civarıydı saat 6 da yola çıkacaktık. Ona rağmen mekanda buluşup kısa bir veda toplantısı gibi bişeyler yaptık :) Gezginle beraber hem çaldık hem söyledik :) Sonrası da hareket vakti zaten.

Rock Express Sahnesi

Bu sahnede yer alan grupları tek tek anlatmayacağım. :D Neredeyse hepsi birbirine yakın vasat performanslar sergilediler. Benim gözümde müzikleriyle öne çıkan isimler:

Çizgi

İlk gün sahne alan grup gitar/vokallerinin yokluğuna rağmen gayet başarılı bir performans çizdiler.

İllet

2. günde sahne alan illet beni kendine hayran bıraktı. Yaptıkları işi tıpkı profesyonel gibi yapan grubu şimdi adını vermek istemediğim bir kaç grubun yerine ana sahnede görmek isterdim açıkçası.

Unleash

2. gün hemen illetin arkasından sahne alan unleash illetle beraber harika dakikalar yaşattılar bizlere.

Yallah Tazyik

Jazz müziğin güzel esintilerinden bize bir parça sundukları için kendilerine burdan teşekkür etmek istiyorum (TRT spikeri gibi oldum lan:D)

Bütünleme

Benim gördüğüm festivalin amatör grupları arasında tek bayan vokalli grubuydu. Ama bende yer etmeyi başardılar. Gerek müzikal açıdan gerekse seyirciyle iletişimde başarılıydılar. Ayrıca şurdan vokale bi kaç şey söylemek istiyorum: “Kız o ses ne öle yedin bitirdin beni valla” :)

Bunun dışında 4. gün uyuyacak zamanı sadece amatör gruplar sahnedeyken bulabildiğim için 4. gün grupları hakkında birşey diyemiyorum. Ama arkadaşlarımdan aldığım bilgilere göre orda da Kül ve Thorium başarılı olanlarmış.

Festivalden kısa kısa notlar

Genel itibariyle başarılı bir organizasyondu. Ama özellikle güvenlik açısından sınıfta kaldı organizasyon. Onlarda genelde ellerinden geleni yaptılar ama içlerindeki çürük yumurtalar herşeyi mahvedebiliyo işte. Özellikle son gün girişlerde aramadaki özensizlik dikkatimi çekti bi kaç defa çıkıp girdim. Ve nerdeyse hiç aranmadım. Ki son gün içerideki bıçaklanma olayı da bunu ispatlıyor. Çare bulunabilir mi bilmiyorum ama yine özellikle son gün yaşları 25-55 arası değişen rock müzikle alakası olmayan abiler sırf baldır bacak görmeye bi kaç karı kız kaldırırız düşüncesiyle festival alanını resmen basmışlardı. Ama onlara da kızmaya yüzüm yok gelen rockla “alakalı” tiplerin yarısının da amacı buydu zaten. o kadar ki orda adamlar canlı performanslarını sergilerken sahilde kalıp sevişmeyi tercih edenlerde vardı. Ee böyle olunca gezgin abinin de dediği gibi” biz böyle yaparsak orda bi kıza 5 kişi tecavüz etmeye kalkışır tabi. Her siyah giyen genç kız fahişe damgası yer normal.” Bu festival sağolsun ülkemizdeki rock gençliğinin hatta daha da genel gençliğin durumunun ne kadar vahim olduğunu gördüm. Bunun dışında içerideki alışveriş standlarında tekelleştirmecilik de dikkatimi çekti. Herşeyi her yerden bulamamak kötü. Suyu bile bazı yerlerden bulabiliyosunuz: Diğer cafe ve barların satışı yasak. Bu da seyirciyi mağdur eden bir uygulama olarak kaldı aklımda. Festivalin ses sistemine de değinmeden geçmemek lazım. Çok kötüydü bu kadar önemli ve iyi grubu ağarlarken bu kadar özensiz bir sahne kurmak böyle bir festivale hiç yakışmamış. Yine de iyisiyle kötüsüyle bir Zeytinli daha bitti. Sanırım seneye tekrar gideceğim. Gideceklere şimdiden duyurulur :)

• Haftanın Mönüsü #4
• Vodafone Free Zone
• Temassızlık
• Ege Üniversitesi Bahar Şenlikleri 2011
• Köpekli Yazı

Kışı soğuğu sevmişimdir hep. Yazdan da bir o kadar nefret etmişimdir. Aslında hala çözebilmiş değilim yazı sevmediğim için mi kışı seviyorum yoksa tam tersi mi? Bu konu burda bekleyedursun ben yağmurdan bahsetmek istiyorum. Her zaman önemli bir yeri oldu yağmurun hayatımda. Bunu ilk farkettiğimde daha ilkokul beşinci sınıfa gidiyordum. Deli gibi yağmur yağıyordu ve ben dışarıda t-shirtleydim, dolaşıyordum. Aylardan ocaktı. O zamandan beri hayatıma birileri girerken ,hayatımdan birileri çıkarken yada herhangi bir evresinde hayatımın hep yağmur vardı. Hiçbir zaman kolayca dökemediğim gözyaşım gibiydiler benim yeryüzüne inen her yağmur damlası. Evet öyle kolay ağlayabilen biri değilimdir. kendimle ilgili en çok muzdarip olduğum konu da budur zaten. Ağlayabilseydim keşke her yitirdiğim arkasından ya da yakışmazmıydı mı ki şöyle adam gibi bir kaç gözyaşı mutluluklarımdan sonra. Bazıları zayıflık diyorlar adına. Kimileri de “erkek” oldukları için ağlayamazlar(mış). Orhan veli bile demiş:

“bakakalırım giden geminin ardından;
atamam kendimi denize, dünya güzel;
serde erkeklik var, ağlayamam.”

Ustaya saygım sonsuz ama yalan. Yok öyle birşey. Ne zayıflıktır ağlamak ne de kadınlara has bir şey. Aksine bir güçtür ağlamak. İyiliği, iyi niyetin, sevginin gücüdür, göstergesidir. Yani erdemdir ağlamak. Ağlamalı bol bol. Ağlamalı ki bu savaşlarla, kötülüklerle dolu dünyada yüreği taş kesmişler, suya kavuşan toprak misali biraz daha yumuşarlar belki kalplerine değen her damla gözyaşından sonra.

Son sözü yine bir üstat söylesin:

nasıl etmeli de ağlayabilmeli
farkına bile varmadan?
nasıl etmeli de ağlayabilmeli
ayıpsız,
aşikare,
yağmur misali?

neylersin alışkanlık
için kan ağlarken yüzün güler
dikilitaş gibi dinelirsin yine.
yavrum, erişmek ne müşkülmüş meğer,
anneler gibi ağlamanın yiğitliğine?

Nazım Hikmet Ran

• Ne bu ciddiyet!!!
• Vodafone Free Zone
• Türkiye İstatistik Günü
• Malt
• redd

Böyle demiş Marca manşetinde. Türkçesi “Yeni Kral“. Hakikaten de haketti bu ünvanı. Başından sonuna kadar çok iyi oynadı. Maç 2-0 a geldiğinde aklıma 2004 yapımı Wimbledon geldi. Karakterler itibariyle uymasa da orda da bizim esas oğlan 2-0 geriye düşer ve 3. sette yağmur arası ve derken 3-2lik galibiyet. Olur mu acaba dedim. Oldu da. Yağmur arasından sonra Federer daha toparlanmış gibiydi. Hızlı da başladı ama ara ara maçtan çok kopmuş gibiydi. Çok basit ve amatörce hatalar yaptı. Ama setleri 7-6 alıp 2-2 getirmeyi bildi. 4. setin tie-break oyununun ilk sayısı şimdiden efsane oldu benim için. Herkes izlesin izlettirsin. Son sete de Federer hızlı başladı ama ilk 8 oyunda kimse daha servis kıramamıştı ki yine yağmur yetişti yorulan sporcuların imdadına. Ama yağmurdan sonra 6 oyun da daha servis kırılamadı en sonunda o müthiş kondisyonuyla Nadal yeter dedi(Öncesinde annem çoktan demişti. yeter başka şey açın onu izleyelim diye söyleniyordu :)) Servisi kırdı ve sonraki servis oyununda da hata yapmadı. 9-7 aldı seti. Maç sonrası sevinci de çok samimiydi. Herşeyiyle hakketti Nadal.Fransadaki hezimetten sonra kendisini Federerin usta olduğu çim kortta da kanıtladı. Yani kral öldü yaşasın “yeni kral“.

Maçın diğer ilginç tarafı ise bütün aile beraber takip etmemizdi. Taraflar arasında gayette heyecan hakimdi. En son ne zaman böyle bir tablo vardı gerçekten hatırlamıyorum. :) Uzun zaman olmuştu. Özlemişim

• Ben Şemsiye Kıllandım…
• Yağdır mevlam su
• Ne bu ciddiyet!!!

Öyle pek ciddiye de almamalı hayatı. Ne de olsa mutlak sadece iki doğrusu var. Yaşam ve ölüm. Gerisi tamamen doğaçlama. Yap yapabildiğini. Ama asla insanlardan beklenti içinde olmamalı. Zaten hiç anlamıyorlar gibi geliyor beni. Nasıl oldu da bu kadar farklı yollarda giderken kesiştik anlamak güç. “üç kişi ya da beş kişi anlar.” Sanırım bu herkes için böyle. O halde ne kadar kötü kimse kimseyi anlamıyor mu yani. Yani bir kişi bile yok mu başkalarını anlamak için çabalayan. Neden? ne zaman ve nereye çıkartıp koyduk insanlığımızı, kim doldurduğu içimize kendini beğenmişliği? Sorular… Yine başladım işte. Neyse dönemlim konumuza. Elbette vardır en azından beni anlıyor hakkaten diyebileceğimiz insanlar. Dostlar, ve hatta bir sevgili. Zamanla karşına çıkan farklı yüzler işte. Bazen yanında taşıdığın bazen arkanda bırakmak zorunda kaldığın. Tüm hayatın etraflarında şekillenir. Büyüdükçe olacağın adama şekil verirler içten içten. Tabi sen de onlara verirsin. Ama dedim ya hayat işte çok ciddiye almayacaksın tadını çıkarmak lazım herşeyin. Bitmez sanma. Biter. Bilhassa en güzelleri en çabuk biter. Gün gelir hayat bile biter. Dur der birden işte. Gitmez ne yaparsan yap.O an da kimse de olmak zorunda değildir yanında ki genelde de olmaz zaten. Tenhada kıstırır bizi zaman. Susturur bağırırsın sesin çıkmaz. Tüm anlamını çeker alır içinden. Bir daha hiç eskisi gibi olmayacak gibi. Sanki zirveden kopup gelen bir çığın altında kalmış gibi ezilirsin ağır gelir işte. Bazen sevdiğinden ayrılmaktır, bazen bir dostu kaybetmek ya da herhangi birşey işte ne olduğunun ne önemi var. Seni sen yapan ne varsa. Biri yokken sen de sen olamazsın. Ve Biri gitti mi hayatından herşey öyle ani değişir ki. Ardarda dizilmiş domino taşları gibi herşey çıkar gider hayatından. Gider çünkü sensindir değişen. Sen bile gitmişsindir ki başkaları niye kalsın. Zordur değişmek ve çevrendekiler uyum sağlamak istemezler bu değişime yada isterler de yapamazlar. An gelir tak eder canına bu yaşamak meselesi ama bir anda sana bu oyunu oynayan hayat çoktan yapmıştır planını. Herşey ota sararken tek bir şey değiştirir hayatları tekrar. Ne mi o tek birşey gülmek, gülümsemek. İşte bu yüzden ciddiye almamak lazım hayatı. Gülün güldürün bol bol. Kimbilir belki birgün birileri gülümsemenize aşık olur. Ya da siz olursunuz canım belli mi olur :)

Şarkı da bitti bu arada, sahi uzun zaman oldu yağmur da ıslanmayalı

• Yağdır mevlam su
• Enteresan
• Ben Şemsiye Kıllandım…
• 21
• Icraatin içinden -2-

En azından ciddiye alınan, adam gibi eleştiri yapmak hiç kolay değil. Başkalarının eksiklerini görebilmek, söyleyebilmek için insanın önce kendisini ve eksiklerini tamamıyla kabullenebilmeli. Bizde eksik olan da bu. Bir özeleştiri kavramımız yok içselleştirdiğimiz. Tüm yorumlarımız “diğerleriyle” ilgili, kendimizi o güruha dahil etmeyiz. Yere tükürene ters ters bakarken biz hiç yere çöp atmamışızdır zaten. Ya da kendi hatalarımızı düşünmeden başkalarını çok kolay etiketliyoruz. Niye etiketliyoruz? Bizi buna iten sebep ne? Önyargılarımızı beslemek zorunda mıyız? Önyargılar… İnsanı hataya sürükleyen en önemli sebepler. Her insanın ayrı ayrı bir şansı vardır. Daha öncekilerin hatalarını niye başkalarına ödetmeye kalkıyoruz. “x yerden adam çıkmaz” kalıbı niye var? Birileri niye “x” yerli? Sadece insan olması yetmez mi onunla oturup muhabbet etmeye? Çok mu soru sordum acaba ama gerçekten bilmiyorum cevaplarını. Bilen beri gelsin ama neyse takmayın siz beni bu internet de şeytan icadı zaten.

He Einstein mı? Ne demiş: “Önyargıları parçalamak, atomu parçalamaktan zordur… “

• Yanlışlar ve Cos90
• olasılıksız
• Dünya Pi Günü