Evet evet kıllandım. İlkokul 5. sınıfa gittiğim (daha o zamanlar ilkokuldu şimdiki ilköğretim okulları) senenin kışında bıraktığım şemsiye kullanma işini o zamandan sonra ilk defa bugünlerde kullandım. Şu meşhur yağmurlar işte. Kullanma gereği duydum çünkü. Şemsiye de tesadüfe bakın ki son kullandığım şemsiyeydi. O küçüklük zamanından kalma minicik bi çocuk şemsiyesi. Ben ki yağmurda yürümeyi ıslanmayı deli seven insan şemsiye kullanmak zorunda kaldım. Tabi bu duruma da biraz kıllandım.

devamı →

Bu aralar bi kararsızlıktır gidiyor. Yaz okulu da bitti zaten. Şimdi de yeni dönemden itibaren başıma yeni dertler alayım diyorum ama felsefe mi? sosyoloji mi?

devamı →

Madem girdi kafa bi kere artık yazı yazma vaktidir sanırsam. :) madem öyle malum yazıya paralel bi yazıyla devam edeyim bende. Şöyle bi son zamanlarda çıkan albümlere göz atalım o halde. devamı →

Hayat çok garip değil mi yahu. Sanki hep aynı. Bana hep aynı gibi gelmiştir yaşanılanlar. Hem herkesin kendi hayatı hem de hayatlar peşi sıra. Sonsuz bir döngü. tamam evet insanlar değişiyor, yaşayanlar değişiyor, yaşatanlar değişiyor ama yaşananlar hep aynı be ustam.

when summer’s gone and winter’s past
it seems like a neverending way

devamı →